Czym właściwie są? Określiłabym je jako poczucie pewności w jakimś temacie – wynikające niekoniecznie z naszych doświadczeń, ale także z wpojonych nam „prawd” – w zasadzie cały wachlarz opinii wszelakich, które wytworzyły się w naszych umysłach w sposób świadomy bądź nieświadomy. Dotyczyć mogą one naszych wartości, światopoglądu, zdolności, ograniczeń, możliwości – nas samych oraz innych osób a także przyczyn powodujących określone skutki.

Wszystko byłoby piękne i cudowne, gdyby nie to, że część przekonań, które nosimy w sobie to przekonania NEGATYWNE, czyli takie, które nas znacząco ograniczają – mimo, że często nie zdajemy sobie z tego sprawy. Są dla nas niewidoczną barierą, która w niezrozumiały sposób odcina nas od tego, co wymarzymy.

Poniżej opisałam kilka przekonań – na pewno MOICH przekonań – może też poczujesz, że dotyczą one także Ciebie…

No tego akurat sama nie doświadczyłam z braku opcji na starszą siostrę – moi rodzice niestety bezwzględnie ignorowali moje prośby o starsze rodzeństwo 😉 Niestety to ja byłam tą starszą… Zwykle te młodsze dzieci będąc już dorosłymi ludźmi są „ofiarami” tego starszego rodzeństwa, które było zdolniejsze, inteligentniejsze, bardziej pracowite , ale na Boga pamiętajmy, że oni byli STARSI o lat kilka – czego w danym momencie rodzice potrafili nie dostrzegać.itd, itd… Nie neguję absolutnie zdolności, umiejętności i osiągnięć starszego rodzeństwa, ale… jak to możliwe, że dzieci posiadające tych samych rodziców są tak różne?
Kiedy pierwsze dziecko pojawia się na świecie – jest to zawsze olbrzymia zmiana w rodzinie. Świat zostaje postawiony na rzęsach, a dziecko – co jest oczywiste – staje się „pępkiem świata” naokoło którego kręci się całe życie rodzinne. I ten monopol na rodziców… 😉 W rodzinie pojawia się następne dziecko – które przejmuje prym jeśli chodzi o uwagę rodziny. Starsze dziecko często czuje się odsunięte, więc co musi zrobić, żeby zwrócono na nie uwagę? No UDOWODNIĆ JAKIE JEST WSPANIAŁE! 🙂

Uderzyło mnie takie stwierdzenie, kiedy pewien nastolatek usilnie próbował uczyć się języka angielskiego a mu nie wychodziło. CHCIAŁ, mocno i regularnie pracował, a nie wychodziło… To negatywne przekonanie powinno mieć etykietkę „poczucie własnej wartości”… To przykre jak łatwo (szczególnie dziecko) skrzywdzić mówiąc mu czasami w złości „jesteś za głupi, że to zrozumieć”… Dziecko okazało się zdolne, ale jego praca zaczęła przynosić efekty dopiero po „przepracowaniu” tego okrutnego przekonania…

To nie jest coś, co potrafię stojąc przed swoim odbiciem powiedzieć sobie prosto w twarz. Ale czasami mam wrażenie, że znaczna część mojego życia o tym świadczy. Cały czas łapię się na tym, żeby być lepszą i lepszą. A jak okazuje się, że pojawia się uczucie – zaczynam uciekać. Boję się? Nie zasługuję? Może to jedno i drugie?
Tak – chyba mam jeszcze trochę drogi przed sobą, żeby się „ugłaskać” i w pierwszej kolejności pokochać SIEBIE – za to jaką jestem – ze swoimi zaletami i wadami. Jeśli sama siebie nie pokocham – nie pozwolę nikomu innemu siebie pokochać, bo… najnormalniej na świecie w tą miłość nie uwierzę…

Jedno z moich „ulubionych” przekonań. Pamiętam – rodzice i dziadkowie zawsze wkładali mi to do głowy. I jestem im wdzięczna za to – mam w sobie pęd do wiedzy, który staram się realizować. ALE – niektórzy interpretują to w troszkę krzywy sposób – dewaluując osoby, które nie mają „szkół pokończonych”. Kochani moi – już wiem, że nie „papier” świadczy o człowieku, jego umiejętnościach i jego wiedzy. Ale sam człowiek wystawia światu swoje świadectwo o sobie. Pomyśl – ile w życiu udało Ci się spotkać osób o formalnie niskim wykształceniu, a wiedzy doświadczeniu i klasie – które można by postawić bardzo wysoko. No i niestety na odwrót – osób wykształconych, które reprezentują tak niski poziom, że w ogóle trudno o poziomie mówić…

No właśnie – sami stawiamy sobie sufit nad głową, którego nie jesteśmy w stanie przebić… Pomyśl – a co by było jakby nad głową było błękitne niebo i tylko od Ciebie by zależało jak wysoko w górę się będziesz wspinać? A to wszystko zależy od CIEBIE. Czasami warto przestać się „spinać” i pozwolić, żeby wszystko potoczyło się samo… Efekty naprawdę mogą zaskoczyć… Ale cóż – kto nie gra – nie wygrywa 😉

Efekt placebo jest cudownym przykładem przekonania – choć niekoniecznie negatywnego – niech to będzie mała wisienka na torcie w tym poście – przekonanie, które może skutecznie ograniczyć ilość wchłanianej przez nas chemii w formie farmaceutyków… Na to przekonanie szczególnie podatne są osoby starsze i dzieci – choć dziecku niekoniecznie serwować trzeba witaminę C zamiast środka przeciwbólowego – bo często wystarczy, żeby mama przyłożyła na chwilę usta do bolącego miejsca i dziecię od razu czuje się lepiej 🙂

Absolutnie się z tym zgadzam, ale już teraz pamiętam też o tym, że to pieniądze dają możliwość np. kupowania zdrowej żywności, wizyt prywatnych u lekarzy kiedy jest to  (a na które w NFZ’cie czekalibyśmy miesiącami…), zabrania dzieci do kina, wyjazdu na weekend, żeby odpocząć. Podsumowując – pieniądze dają nam szanse na zadbanie o zdrowie i samopoczucie swoje i najbliższych, co z kolei powoduje, że… można się poczuć spokojniejszym i szczęśliwszym… A osoby, które hołdują temu przekonaniu – niekoniecznie wyglądają na osoby szczęśliwe…

Może powinnam o tym przekonaniu napisać na samym początku. Przykre jest, kiedy osoby których ta choroba nie dotyczy tak mówią – bo jak można tak jednoznacznie skazywać osobę, która zachorowała? Oczywiście, że nie jest to katar, który (szczególnie w przypadku mężczyzn) może być chorobą niemal śmiertelną, ale w przypadku chorób nowotworowych przekonania bardzo dużo mogą pomóc albo i zaszkodzić…
Czy nie lepiej byłoby do nowotworu podejść jako do sygnału od organizmu, że trzeba bardziej o niego zadbać? Wiara w to, że leczenie przyniesie pozytywne efekty – daje olbrzymią siłę i energię do życia, bez której najlepsze leczenie będzie nieskuteczne. A wiara i działanie – potrafią czynić cuda 🙂

Po tej drugiej stronie OGRANICZAJĄCYCH nas przekonań – znajduje się słoneczna autostrada, którą można mknąć… Warto nad nimi popracować i dać sobie szanse na łatwiejszą drogę 🙂